Windkracht twaalf en mijn andere bijnamen

Op de basisschool werd ik vlooi genoemd. Ze bedoelden vlo, maar dat rijmt niet mooi op mijn achternaam. Als ze mij riepen met die naam werd ik boos, begrijpelijk, maar helaas helemaal fout. Dat noemde ik destijds pesten. Tegenwoordig weet ik dat ik met mijn grappen een tegenreactie uitlok, maar vroeger was ik wat dat betreft een soort van Gordon: hard roepen en lachen; en dan huilen als er een grap terug komt en iedereen daarom moet lachen. Ik had ook blonde krullen, misschien kwam het daardoor.

Shaka Zoeloe
Naast de vrolijke lokken had ik dikke lippen, waardoor ik rond de tijd van de gelijknamige serie op televisie de bijnaam Shaka Zoeloe kreeg. Dankzij die betiteling wilde ik na jaren tandartsangst toch een beugel, omdat ik dacht dat mijn lippen zo groot leken omdat ze door mijn scheve tanden verder naar buiten werden geduwd. Mijn tanden staan nu keurig recht, maar die lippen zijn nog altijd vrij fors; mijn vrouw hoor ik echter nooit klagen.

Windkracht twaalf
Hoe ik aan de naam windkracht twaalf kwam weet ik niet meer precies. Of het was die keer dat ik tijdens het niezen een snottebel produceerde van een decimeter doorsnee, of het komt door de loeiharde scheet die ik ooit liet tijdens gymles. Zo’n luidruchtige knal is gewoon moeilijk op te houden als er druk op je buik wordt uitgeoefend tijdens het duikelen over zo’n stang. De gemiddelde mens laat tien tot twintig windjes op een dag; neem van me aan dat ik wat dat betreft een geavanceerd model ben. Zoiets geef je genetisch door. Mijn kindjes zijn kleine knetterkontjes.

Wettie
In de tijd dat ik werkte in Rotterdam noemden ze me wettie. Ik nam altijd een pakje vochtig toiletpapier mee als ik naar het toilet liep voor nummer twee. Dat doe ik nog altijd, maar waar ik nu werk zien ze dat niet omdat ik het pakje meesmokkel in mijn kontzak. Tegenwoordig noemen ze me colaboy, vanwege mijn cola-light verslaving. Ik open gerust om half acht in de ochtend mijn eerste blikje fris. Mijn collega’s vinden dat ranzig; alsof zo’n kop koffie zich laat vergelijken met een fris glas water.

Dus noem me colaboy, wettie, windkracht twaalf, Shaka Zoeloe of vlooi. Mijn naam is Werner van Looy.

CC foto: Arnold Smulders