Het moest er toch een keer van komen

Vrijdagavond. Vrouwlief en ik zijn allebei thuis. Ik vraag: ‘Wat wil je vanavond gaan doen?’ met in het achterhoofd om samen een leuke film te gaan bekijken. Biertje voor mij. Rosé voor haar. Geen actie of horror, want dan kruipt ze in bed weliswaar dicht tegen mij aan, maar het wordt altijd heel wat aangenamer na afloop van de film als het een romantische komedie was.

‘Ik wilde eigenlijk mijn benen epileren,’ zegt mijn vrouw.

Jammer. Denk ik. Geen film, ook niet voor mij, want dat epileerapparaat maakt een enorme herrie. Maar voor wat betreft de gladde benen kan het programma voor de late avond nog worden aangehouden.

‘Wat ga jij doen?’ vraagt ze aan mij.

Ik zeg dat ik iets ga schrijven voor Whoopsie Daisy en denk er in eerste instantie aan om iets te gaan tikken over mascara, maar dan doet mijn hoofd iets wat ik meteen daarna heel graag wil vergeten. Blijkbaar doet het hoofd van mijn vrouw iets soortgelijks, want ik zie haar ogen oplichten. ‘Je zal er toch een keer aan moeten geloven,’ zegt ze. En dat is waar.

Dit is een blog voor het online magazine whoopsiedaisy.nl, klik hier voor het complete artikel