Viva zoekt een vent

Viva zoekt een vent. Ik las het laatst en dacht meteen: ze zoeken mij. Maar ben ik een vent? Ik beschouw mijzelf eerder als een kerel, zo één met borsthaar enzo. Een vent lijkt me veel gladder: zo’n jongen met een babyface inclusief lang haar, Brad Pitt in de Legends of the Fall tijd: gooi een aardappelzak over zijn schouders en hij ziet er nog appetijtelijk uit, maar wat een ongelooflijk slechte film, zeg.

Brad Pitt schijnt een metroman te zijn. Op mijn werk zit ook iemand die beweert dat hij een metroman is. Als hij dat zegt wissel ik blikken uit met zijn achterbuurvrouw, dan gaan we giechelen, althans, ik doe dan de kerelvariant van giechelen en dat is zoiets als huhuhuhuhu, een soort van buikgiechel terwijl het bij vrouwen, pardon, meisjes, een keelgiechel is, die komt vanuit de borst. Die collega ziet dat dan als erkenning, althans, bij zijn vrouwelijke collega, bij mij noemt hij het jaloezie.

Een vriendin van mij vindt mij een zogenaamde ‘zesde man’. Dat vindt zijn oorsprong in de levensbeschouwing van een collega van haar, die gelooft dat de man zes stadia moet doorleven, dus van geboorte tot de dood, voordat hij zich kan ontwikkelen tot vrouw. De man begint volgens deze, voor vrouwen erg aantrekkelijke variant op de reïncarnatie als een soort van oeraap die veel gegrom laat horen en dat komt dan helemaal vanuit zijn harige tenen: voetbal! auto! tieten! Dat type man ontwikkelt zich dan tot de gemiddelde George Clooney: buitenspel, versnellingsbak, borsten. En enkele stations verderop zit ik: ik snap dat voetbal niet; wat voor auto ik rijd, een blauwe; borsten, wat ben ik blij dat ik die niet heb.

Mijn vrouw haat die theorie. Zij vindt mij geen zesde man, geen metro-man; maar ook geen vent en al helemaal geen macho. Zij vindt mij gewoon een kerel, zo eentje met borsthaar; een beetje kaal misschien, met een buikje omdat het leven me zo goed smaakt, waarbij ik af en toe ook nog een giechelende grom geef, vanuit de onderbuik. Een echte kerel, die weliswaar geen snars snapt van voetbal, zich niet interesseert voor de werking van zijn automobiel, maar die nog altijd weet te genieten van een goed stel, eh, u raadt het verder wel.