Vieze mannetjes
Er komt een collega ons kantoor binnenlopen. Hij werkt op een andere afdeling, maar is op zoek naar iemand die bij mijn op de kamer werkt. Die is er alleen niet. ‘Nu ik hier toch ben kan ik net zo goed iedereen even langsgaan,’ zegt hij en omdat ik het dichtst bij de deur zit steekt hij zijn hand naar mij uit. ‘Gelukkig nieuwjaar,’ zegt hij.
Handen wassen
Ik schud zijn hand met tegenzin en volg hem terwijl hij al mijn collega’s stuk voor stuk afwerkt. Wanneer hij weer weg is sta ik op. ‘Ik ben even weg, ik ga mijn handen wassen.’
‘Waarom ging je nou je handen wassen,’ vraagt een collega nadat ik weer plaats heb genomen achter mijn bureau.
‘Die man kom ik zo nu en dan tegen bij de toiletten en ik heb hem na het plassen nog geen enkele keer zijn handen zien wassen,’ zeg ik. Ik zie allemaal hoofden opkijken van hun monitor. Ze hebben me gehoord.
Irritant
‘Zeg, heb ik jou eigenlijk al een gelukkig Nieuwjaar gewenst,’ zegt een collega en hij loopt naar me toe. Hij heeft me al lang zijn gelukswensen overgebracht, dat weten we allebei, maar hij blijft met uitgestoken hand voor me staan, met zijn vingers vlak voor mijn gezicht. Dat is hoogst irritant, dus ik schud zijn hand om van hem af te zijn.
‘Zo, kun je weer je handen gaan wassen,’ zegt hij, ‘want mijn hand heeft hij ook vastgepakt.’ Met die opmerking heeft hij de lachers op zijn hand. Hij loopt naar de deur. ‘Maar hij heeft ook de klink vastgepakt. Die is ook vies. Wat nu? Nu kun je niet meer weg,’ zegt hij. Zal ik hem maar voor je openhouden? Of wacht!’ Hij pakt een stuk van zijn trui vast en poetst de klink zuiver tot hilariteit van de collega’s.
Bah
Ik smeer mijn hand af aan mijn broek en onderdruk de neiging om te gaan. Maar na vijf minuten houd ik het niet meer. Steeds weer zie ik in mijn gedachten een toilet opengaan, waaruit die man tevoorschijn om daarna weg te lopen zonder zijn handen te wassen. Bah.
Als ik het idee heb dat iedereen weer aan het werk is, sta ik toch maar op. Terwijl ik terugloop naar de toiletten, zie ik haar staan: de vrouw die al mijn collega’s kennen omdat ze de knapste is van de verdieping, misschien wel van het hele gebouw. Ze draagt vandaag een rokje en een strak truitje. Zo te zien is het haar eerste dag terug op het werk na de jaarwisseling, want ze wordt omringd door haar eigen collega’s. Voordat ik bij haar ben komt er een man uit een kantoor lopen. Hij steekt zijn hand naar haar uit en daarna kussen ze elkaar op de wangen. Ik kan achter hem aansluiten, maar ik ken haar alleen van het hallo-zeggen en durf het niet.
Blondine
‘Zeker weer je handen gaan wassen,’ klinkt het als ik terug ben bij mijn werkplek.
‘Ja, maar voordat je me uitlacht. Ik heb net die leuke blondine een gelukkig nieuwjaar kunnen wensen. Ze stond toevallig ook op de gang.’
Het blijft even stil. Daarna zie ik een collega opstaan. Al snel volgen er twee zijn voorbeeld. ‘Ik geloof dat ik ook maar even mijn handen ga wassen,’ zegt er een en dan lopen ze en masse ons kantoor uit.
Vieze mannetjes.