Tevredenheidsonderzoek
De telefoon op mijn kantoorbureau laat van zich horen. Ik stop met klikken en schuiven en kijk naar het toestel. Daar staat een heel lang telefoonnummer. Iemand in de grote wijde wereld buiten de grenzen van ons land heeft alle getallen van mijn telefoonnummer in de juiste volgorde ingetoetst. Hoe toevallig! Waarschijnlijk moet ik voor het correct afhandelen van dit gesprek weten wat de juiste vertaling is van ‘verkeerd verbonden’.
Verkeerd verbonden?
Wat is dat trouwens voor maffe term? Verkeerd verbonden, dat werd je in de tijd dat er nog een persoon achter de centrale zat, die met touwtjes in de weer moest om jou in contact te brengen met de juiste telefoon. Die prikte er nog wel eens naast. Nu werkt dat allemaal via elektrische circuits, eentjes en nulletjes, niemand wordt nog verkeerd doorverbonden. Nee, waarschijnlijk had de persoon een fout gemaakt bij het invoeren van het nummer: ‘You dialed the wrong number’.
U heeft het verkeerde nummer gedraaid. Draaien, dat doen we tegenwoordig ook niet meer. Ooit had de telefoon een draaischijf en daar stak je het topje van je wijsvinger in. En daar draaide je het velletje rond je nagel mee open. Dan hoorde je prrrrrrrr, rttt, rttt, rttt, rttt. Wanneer dat geluid stopte, dan draaide je het tweede nummer. Bij het nummer een hoefde je maar een klein stukje. Bij negen moest je helemaal rond, totdat je vinger tegen een haakje tikte. Terug deed de draaischijf zelf.
Hallo?
‘Ga je die nog opnemen?’ vraagt mijn collega.
Ik pak de hoorn en zeg voorzichtig ‘Hallo?’ Er klinkt een ruis op de lijn. ‘Met Werner van Looy,’ zeg ik dan maar. Een mevrouw spreekt me toe in het Nederlands, een hele geruststelling. Ze belt uit naam van de firma die mijn pakje heeft vervoerd. Even vrees ik dat ze belt om te melden dat mijn pakje nu ergens op Honolulu staat met een gezellige bloemenslinger er omheen, want ik moest een computer uitleggen waar mijn pakje heen moest en dat was nogal een gedoe. Maar dat blijkt niet het geval te zijn: deze mevrouw belt voor een tevredenheidsonderzoek.
Alaska
Alsof ze het iets te vaak heeft moeten oplepelen, stelt ze mij vragen die ik moet beantwoorden met ‘zeer tevreden, tevreden, neutraal, ontevreden of zeer ontevreden.’ Over het algemeen blijk ik best wel ‘tevreden’ te zijn. Ze vraagt wat er moet gebeuren om van mijn tevreden een zeer tevreden te maken. Ik vertel het hele verhaal van de computer met spraakherkenning en hoe dat mis ging omdat ze mij niet verstond, dat ik mijn antwoord herhaalde en ineens drie menu’s verder zat en dat ik nog altijd bang ben dat mijn pakje ergens op een treinstation in Alaska opduikt in bevroren toestand.
De mevrouw lacht maar slikt haar lach dan krampachtig in. Je mag een klant niet uitlachen natuurlijk. Ik vraag me af waarom ze dit tevredenheidsonderzoek niet laten afnemen door een computer. ‘Ik wil u bedanken voor uw tijd,’ zegt ze tenslotte. ‘Ben je over mijn antwoorden zeer tevreden, tevreden, neutraal, ontevreden of zeer ontevreden,’ vraag ik, maar ze verbreekt de verbinding. Jammer. Mochten ze mij bellen voor een tevredenheidsonderzoek over het tevredenheidsonderzoek, dan weet ik het wel: ontevreden.