Tentjes in de stad
Vanochtend reed ik er straal langs, zonder er iets van te zien. Misschien kwam het door de schutkleuren dat ik ze niet zag: de diverse koepeltentjes en de grote legertent van de demonstranten van Occupy. Ze hadden hun kamp opgesteld in het centrum van Tilburg. Ik zag het pas op de foto die een collega van mij op Twitter plaatste. Achter de tenten zag ik een gebouw dat ik heel goed ken: Het kantoorgebouw dat tegenover het onze staat.
Verwelkte plantjes
Daar moest ik het fijne van weten! Gelukkig heeft de occupy beweging van Tilburg een website en daarop stond informatie. Ze hadden op zaterdag hun intrek genomen op een stukje park naast het stadskantoor. Bij het veldje stonden toiletten. Je kon wel zeggen dat Gemeente Tilburg goed had gezorgd voor de demonstranten. Ook de marktlieden van de zaterdagmarkt steunden de betogers: ze kregen voedsel, maar ook plantjes in potjes. Die stonden een dag later al te verwelken. ‘Ze zijn te lui om ze water te geven,’ mopperde een collega. ‘Werkschuw tuig.’
Kumbaya
Die verdere dag deden mijn collega’s aan de westzijde van ons kantoorpand verslag van wat er gebeurde. Dat was niet veel. Het circus had een bescheiden aanvang rond negen uur, anderhalf uur nadat ik slaapdronken langs de tenten was gefietst. ‘De eerste twee zijn nu net wakker.’ Misschien waren het de enige twee. Verslaggevers hebben ontdekt dat veel van de tenten in de kampen van occupy ‘s nachts leeg blijven. Negentig procent van de mensen gaat gewoon lekker thuis in zijn eigen bedje slapen. Jammer, ik had er al meteen een romantisch beeld bij. Kampvuur mocht natuurlijk niet, maar wel liedjes zingen, zoals: ‘Kumbaya my Lord’.
Mopperen
Later op de dag ging ik even kijken, op afstand hoor, want er zou maar een linkmiegel staan met een fototoestel in zijn klauwen. Een foto van jou naast een tentenkamp is zo gemaakt en een dergelijke foto met mensen erop die interesse tonen in de beweging staat leuk op de website. Voor je het weet sta je te boek als occupy demonstrant en voor wat voor iemand word je dan uitgemaakt? Het beeld dat mijn collega’s hadden van de mensen die gezellig kwamen kamperen was niet echt positief. Ze twijfelden er vooral aan of de betogers zelf wel actief waren in het arbeidsproces. Er werd vooral aangenomen dat ze daar op kosten van de belastingbetaler zaten te mopperen op de maatschappij.
Bank + Rente = Slaven maken
Ik ging het ze niet vragen. Ik ken mijn pappenheimers en had geen trek in een ellenlange discussie over economie of ecologie, of iets anders waar je oeverloos over kunt zwetsen. Ik probeerde wat wijzer te worden over de beweging door de protestleuzen te lezen die ze op stukken karton hadden geklad. ‘Wij zijn tegen de massaconsumptiemaatschappij,’ dat soort kreten. Het karton was van dozen afgescheurd die op hun beurt van massaconsumptiemaatschappijbedrijven afkomstig waren. Dat ze ook een beetje neo-hippies waren bleek wel uit de tekst op een ander bord: ‘Toeter voor de liefde!’.
Koepeltentje
Wanneer dat soort leuzen de rebel in jou wakker maken, dan kun je je dus aansluiten bij zo’n beweging. Ze duiken momenteel op in diverse Nederlandse steden. Wanneer je bent opgewassen tegen de regen en kou van november, kun je naast een koepeltentje gaan zitten protesteren tegen de invloed van banken en multinationals op de democratie en het ontstaan van de huidige recessie. Dat schijnt namelijk te helpen.