Staat niet op de kaart

Eind vorige week kreeg ik een telefoontje wat me danig van de kaart bracht. Was mijn leven eerst overzichtelijk en duidelijk, ineens was het een totale chaos. Het duurde een uur, daarna klonk opnieuw de beltoon van mijn toestel. Ik nam op en hoorde het volgende: ‘Hai, ja, nogmaals met mij. Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen en ik vind het heel erg, maar het gaat niet door. We gaan niet naar de opnames van Lingo.’

Blauwe ballen
Eigenlijk had ik daarna het verdere verloop van mijn week weer routineus kunnen voortzetten, maar dat gebeurde niet. Ik bleef een beetje hangen in het moment waarin ik nog geloofde dat ik achter de ballenbak met de blauwe, groene en rode ballen zou staan, op de plek van de kandidaat die had opgezegd omdat zij overspannen was geraakt. Ik had dan ook meteen berichten gestuurd naar iedereen over mijn nakende deelname aan het woordspelletje en kreeg daar nog altijd berichten op terug, vaak hilarisch van inhoud. Haast iedereen vond het een grap: Werner op televisie.

Strategie
Want ik was gegaan! Natuurlijk! Omdat ik niet totaal onvoorbereid ten tonele wilde verschijnen, was ik zelfs van plan zoveel mogelijk afleveringen van Lingo te bekijken tot aan de dag van de opnames. De website van het Trosprogramma zette ik in mijn favorieten, omdat je daar het spelletje online kunt spelen. Ik zou een lijst van woorden met zes letters downloaden van het internet en ze uit mijn hoofd leren, zo lang totdat ik hier blogs zou schrijven vol met zesletterige woorden. Heel strategisch zou ik puzzelen op een anagram van het alfabet in drie woorden, met weglating van de zes minst gebruikte letters (mocht u wel deelnemen aan Lingo, dit zijn ze: z, c, f, x, y en q).

Decolleté
Een uur lang fantaseerde ik over het graaien naar ballen en het staren naar het decolleté van Lucille Werner. Ik zag het al voor me hoe ik op straat zou worden herkend op de dag na de uitzending. Dames zouden het gevaar om omver te vallen op de koop toe nemen, als ze naar mij konden zwaaien door hun rollator met een hand los te laten. Over die ervaringen zou ik dan weer een blog kunnen schrijven. Het was mij dus helemaal niet te doen om die vijfduizend euro prijzengeld, daar gaf ik niet om. Al gingen we glorieus ten onder, verloren we omdat ik telkens de rode bal wist te pakken, of zou ik bij mijn beurt bevriezen bij het zien van de dertig blauwe vakjes en het horen van de boepjes en de biepjes, ik had er zin in.

Voorselectie
Maar er was sprake van een vergissing. Achter de schermen bij Lingo dachten ze dat mijn Lingovriendin en haar vorige partner nog door de voorselectieronde heen moesten komen. Dan had het gekund om van partner te wisselen. Het is ook logisch dat je niet in de opnamestudio kunt verschijnen met een andere kandidaat als degene waarmee je de voorronde hebt gewonnen. Dus het gaat niet door. ‘Het spijt me,’ schreef mijn Lingovriendin in de e-mail die ze me later op de dag stuurde.

Ik had in mijn reactie niet meer nodig dan een woord: ‘J. A. M. M. E. R.’

CC Foto: Still uit filmpje