Samen gezellig sushi rollen
Rijst eten met stokjes is onbegonnen werk. Wanneer ik op televisie zie hoe de bevolkingsgroep die het eten van rijst heeft uitgevonden zelf hun rijst eet, dan is dat meestal met de blote hand. Maar dat is onhygiënisch. Iemand in het verre oosten heeft dat ooit ook geconcludeerd, waarna hij besloot dat het ook anders moest kunnen. Hij had een openbaring en besloot de wereld van de rijst samen te brengen met de zeewereld van zeewier: rol een complete rijstmaaltijd met wat vis op in een blad zeewier en je hebt sushi. Zo ging het niet echt, maar zo stel ik het mij wel voor.
Taai zeewier
Sushi trok mij nooit zo. Die hapklare brokjes met taai zeewier en kleffe rijst, ik vond het geen succes, totdat iemand mij wees op het lichtgroene goedje dat als een snotje naast zijn sushi lag. Wasabi. Schijnbaar stoppen ze in het land van de rijzende zon de wasabi al in de sushi. Ik smeerde wat van het goedje op het zeewier en tijdens het eten van het geheel ontwaakte de sushiliefhebber in mij. Hij ontwaakte met een mond vol vuur en een paar uitpuilende ogen, maar de smaaksensatie maakte mij definitief wakker voor sushi.
Mealkit
Daarom was ik opgetogen toen mijn vrouw onlangs thuiskwam met een kartonnen doosje waarop de volgende pakkende tekst prijkte: ‘Japanese sushi mealkit’. We besloten er een leuk avondje van te maken. Omdat de kinderen niets om sushi geven kregen zij frietjes. Nadat we ze op bed hadden gelegd gingen wij Japans kokkerellen. Dat begon met het ontcijferen van de instructies. Er zat een velletje bij met uitleg in wel tien verschillende talen, waaronder ook onze moerstaal, maar Nederlands van het soort dat wij niet begrepen. Alsof het de Steen van Rosetta betrof, leerden we het Nederlands te ontcijferen met behulp van wat Duits en Engels.
Oud-Japans rijstmasseren
Ondertussen stond de rijst te pruttelen. Na vijftien minuten wachten hadden we hete rijst. Na nog eens dertig minuten wachten was de rijst eindelijk afgekoeld en konden we beginnen met het rollen van sushi. We rolden een vel zeewier uit, plempten er wat rijst op en gingen oud-Japans rijstmasseren, waarbij heel het principe van hygiënisch rijst eten al meteen overboord ging, want in een plakje sushi zitten minstens acht vingerafdrukken. Er gaat overigens ontzettend veel rijst in sushi. Je denkt dat je wat schattige rolletjes eet, maar twaalf rolletjes staat gelijk aan een goed gevuld bord met rijst en toebehoren om het op smaak te brengen.
Likrandje
De overige ingrediënten legden we in gesneden plakjes in het midden van de rijst en daarna kon het rollen gaan beginnen. Aan het einde van de mat zeewier bleef nog anderhalve centimeter over om het geheel als een envelopje dicht te likken. Vervolgens sneden we de rol in gelijke partjes en bewonderden we het resultaat. Onze zelfgemaakte sushi zag er prima uit en erg Japans, precies zoals we ze gewend zijn. We haalden de eetstokjes uit de verpakking, smeerden wat wasabi op de rolletjes, proefden onze sushi en die was verrukkelijk.
Zelf sushi maken is een avond- en buikvullend programma en daarmee een prima activiteit om samen uit te voeren zodra de kinderen op bed liggen. Nadeel is dat je naderhand vanwege het eten van zalm, surimi en garnalen wel uit je mond stinkt.