Mannenvriendschap
Vandaag wordt de eerste aflevering van ‘Geen probleem’ uitgezonden. Het is een zesdelige tragi-komedie die gemaakt is door Wim Helsen, Theo Maassen en Stefaan Van Brabandt. In de serie vormt dit drietal een vriendengroep. Ook in het echt zijn de drie mannen vrienden geworden. Ik ga vanavond zeker kijken, want ik hoop wat wijzer te worden van het televisieprogramma. Ik ben namelijk een complete ramp als het gaat om het onderhouden van een mannenvriendschap.
Gezanik
Ik spreek weleens vrouwen die zeggen dat ze meer mannen in hun vriendenkring hebben dan vrouwen en dat ze dat heel prettig vinden. Vooral omdat er nooit gezanik is tussen mannen. Er is wel eens wat, maar dat wordt dan op ongenuanceerde manier uitgepraat of iemand krijgt botweg een stomp, en daarna is het weer goed. Dat kan best zijn, maar ik zelf ben het mannelijke equivalent van zulke vrouwen. Ik heb het liefste vrouwen in mijn vriendenkring. Een avondje op stap met alleen maar mannen, dat hoeft voor mij niet.
Bierreclames
Overigens ben ik er wel een tikkeltje jaloers op. Het lijkt mij ook wel leuk om bij een groepje te horen zoals je ze ziet in de bierreclames. Biertje in de hand, buiken vooruit en dan moet een van die mannen natuurlijk iets doms doen, waar alle anderen om moeten lachen. Helaas is het in mijn geval meestal zo dat ik degene ben die uitgelachen word. En ach, dat stoer doen interesseert me ook gewoon niet. Ik zal dus nooit het alfa mannetje worden van zo’n groepje, tenzij ik wat mannen weet te ronselen voor wie dat apengedrag ook niet zo nodig hoeft.
Machogedrag
Dat machogedrag is voor mij dan ook het grootste obstakel bij het vormen van vriendschappen met andere mannen. Het blijft er altijd om neerkomen dat ze moeten wedijveren met elkaar. Zo ging dat al in de zandbak: ‘Hahaha, mijn zandkasteel is groter dan de jouwe.’ En dacht je er een keer als winnaar uit te komen, dan was er toch weer een of ander rotzakje dat je wist te overtreffen: ”Flop, hahahaha, hier jouw smoelwerk vol met zandkastelenzand.’ Want daar gaat het uiteindelijk om bij mannen: wie van ons is de beste en de sterkste? Oftewel: wie is er nou eigenlijk de aanvoerder?
Kibbelen
Vrouwen onder elkaar kunnen inderdaad heel vervelend doen, dat argument van vrouwen die van vriendschap met mannen houden ga ik niet tegenspreken. Maar dat probleem valt weg zodra zich een man bij het groepje voegt. Vrouwen kibbelen heel wat minder wanneer een man deel uitmaakt van het gezelschap. En ze zijn gewend een man het gevoel te geven dat hij de baas is. Ze weten dat hij dat leuk vindt. Ze weten ook dat het natuurlijk complete onzin is. Maar daarmee is wel het probleem opgelost van de man die zo nodig de baas moet spelen. Zodoende kan er tenminste gepraat worden over interessante onderwerpen.
Er ontbreekt iets
Toch hoop ik vanavond een antwoord te vinden op de vraag of mannen ook vrienden kunnen zijn zonder continu strijd te voeren. Want ondanks dat ik het prima naar mijn zin heb in een gezelschap van vrouwen, kom ik als man zijnde iets tekort. Er ontbreekt iets. Dat zijn heus niet de gesprekken die gaan over de snelste, de grootste, de krachtigste en de hardste, uitgedrukt in grootheden zoals paardenkrachten, watts en decibel. Het zijn de gesprekken over mijn meest favoriete mannenonderwerp: aantrekkelijke vrouwen.