Het huishouden volgens Werner
Mijn vrouw en ik hebben het huishouden onderling verdeeld. Zij doet de dingen die ik liever niet doe, zoals het toilet en de badkamer. Ik doe de dingen die zij niet leuk vindt, zoals strijken en stofzuigen. Alle andere dingen die we niet verdeeld hebben, doen we gewoon niet. De ramen lappen? Ze worden ook schoon van de regen.
Fysieke arbeid
Als de kinderen op vrijdag naar school zijn, wil ik mijn vrije ochtend nog wel eens inzetten voor het huishouden. Fysieke arbeid is goed voor me, zeker na vier dagen computeren. Als ik eenmaal bezig ben, ben ik niet meer te stoppen. Overal waar ik loop pak ik dingen op en die leg ik dan ergens anders weer neer. Dat noemt men opruimen: spullen verplaatsen naar plekken waar ze logischer liggen. Als ik daarmee klaar ben zien het aanrecht en de vensterbank er weer keurig uit. Het is dan wel een troep geworden in allerlei kasten, maar die kunnen dicht dus dat zie je niet.
Volume
Stofzuigen vind ik niet vervelend om te doen. Ik sleep dat ding de trap op naar boven en begin op zolder. Dan zet ik muziek op die goed past bij stofzuigen. Muziek om op te bewegen, iets met een stevige beat eronder. Het volume draai ik helemaal open, zodat de muziek het geluid van de stofzuiger overstemt. Het is voorgekomen dat ik al een kwartier bezig was met stofzuigen en dat ik toen pas merkte dat ik de aan-knop niet goed had ingedrukt en dat het apparaat helemaal niet aan stond.
Vachtje
Stoffen is nog zoiets wat ik meestal doe. Ik ben er niet goed in, maar het is volgens mij ook schier onmogelijk daarin uit te blinken. Het is alsof je wapperend met een Swiffer een geest achterna zit. Eigenlijk moet je alleen stoffen als de zon in huis schijnt, dan zie je alles liggen. Ik plan dat nooit goed. Bij mij gaat de zon altijd schijnen wanneer ik al klaar ben met stoffen. Dan zie ik precies waar ik gewerkt heb, want daar zitten strepen in het zachte vachtje van stof.
Stofnesten
Als mijn taken in het huishouden heb afgewerkt blijf ik zitten met het gevoel dat het in huis nog altijd vies is. Ik heb wat stukjes schoongemaakt, maar veel meer dan voordat ik ging werken ben ik mij ervan bewust dat er plekjes zijn waar we te weinig komen en waar de muf ruikende stofnesten nog op ons liggen te wachten. Hoekjes en gaten waar je geen stofdoek in durft te steken, omdat je bang bent dat er iets dood ligt te gaan, of dat er een wezentje woont dat in je vingers zal bijten.
Professionals
Het liefste zou ik het allemaal uit handen geven aan professionals. Gewoon de rond slingerende troep opruimen en het poetsen overlaten aan mensen die weten waar ze mee bezig zijn. Je haalt wel vreemden in je huis en ze doen het niet voor niets, het kost een paar centen. Dat zijn de argumenten waar mijn vrouw altijd mee komt, wanneer ik voorstel om een hulp in de huishouding te nemen. Toch stelde ik het onlangs weer eens voor: ‘Is het geen idee om een hulp te nemen?’
‘Hoezo?’ antwoordde ze. ‘Dat is toch niet nodig? Jij doet het hartstikke goed.’