Gevoelige noten
‘Eerst plakken ze de piemel aan de onderkant van je buik vast,’ zei mijn collega, die na een week van afwezigheid weer was teruggekeerd op de werkvloer omdat hij eindelijk weer kon zitten.
‘Wat zei jij: ik klem hem wel tussen mijn tanden in?’ zei de grappenmaker. Niemand lachte.
Verdoving
‘Dan had ik hem eraf gebeten terwijl de eerste verdovingsspuit werd gezet. Vooral de spuit die ze direct in je balzak steken was erg gemeen. Daar zat zo’n lange naald aan.’ Ik keek niet naar de afstand tussen zijn vinger en duim, maar aan het oprekken van de klemtoon op het woord ‘zo’n’ was af te leiden dat het om zo’n vijf centimeter ging.
‘Bij mij werkte de verdoving niet goed,’ zei een andere collega die nog niet had gesproken, maar die de ingreep al eerder had ondergaan. ‘Dat mes ging erin en ik gilde alles bij elkaar. Die naald van vijf centimeter ging er bij mij dus twee keer in. Wat heb ik afgezien zeg. Werd het zetten van de verdoving ook maar verdoofd.’
Inlevingsvermogen
Inmiddels plette ik mijn eigen zaakje haast dood door mijn benen dicht tegen elkaar te klemmen. Praat tegen een man over pijn bij de schaamstreek en je zult zien hoe goed mannen zich eigenlijk kunnen inleven.
‘Van het snijden merkte ik niets,’ ging de patiĆ«nt verder. ‘Maar daarna trokken ze de zaadleider uit mijn onderlijf en dat was wel goed te voelen. Het was alsof het uiteinde vast zat aan de binnenkant van mijn schedel.’
‘Als een trekpop,’ zei de grappenmaker. Niemand lachte.
‘Hij wist het zo ver uit mijn lijf te trekken dat ik kon zien wat hij ermee deed. Ik zag hoe hij in elk uiteinde een knoop legde. Maar dat was nog maar een zaadleider. Daarna trok hij nog die andere uit mijn lijf.’
Paars
Een week verbleef mijn collega thuis op de bank. Hij kon alleen maar liggen. Sommige mannen kunnen de dag na de ingreep alweer gaan werken. Maar hij had pech, want een teelbal ging ontsteken. Die zwol op en werd paars. En dat deed natuurlijk ook weer ontzettend veel pijn.
‘Het is een routinewerkje voor ze, een kleine poliklinische operatie. Dat merkte ik wel.’ Hij vertelde dat de chirurg gezellig tegen zijn collega’s zat te keuvelen terwijl hij in de balzak van mijn collega zat te wroeten. ‘Ik had gewoon pech.’
Snip snip
Heel lang geleden, toen het heden nog heel ver weg was, heb ik tegen mijn vrouw gezegd dat ik mij wel wilde laten steriliseren. Zij heeft jarenlang die pillen moeten slikken. Ik vond dat daar wel wat tegenover mocht staan. Kort na de geboorte van onze jongste durfde ik er niet meer over te beginnen. Mijn vrouw haalde het onderwerp weer aan, maar we durfden nog niet met zekerheid te zeggen dat ons gezinnetje al helemaal compleet was. Dus besloten we de spermaglijbaan in mijn onderbuik nog even intact te houden.
De twijfel is weg. Er komt geen derde kind. Het is tijd om mijn mannelijkheid naar het scalpel van de chirurg te brengen. Snip snip. Maar hier zit een man met zijn handen in het schaamhaar. Ik durf niet.

