Discolift

Het afgelopen jaar zijn alle kantoorruimten in ons gebouw vernieuwd; er kwam nieuwe tl-verlichting, een nieuw beluchtingssysteem en andere vloerbedekking. Het oude pandje van de Edah werd gehuurd om daar een hele afdeling tijdelijk te huisvesten; met het overige personeel werd geschoven binnen het gebouw.

Er kwam een verhuisbedrijf en dat nam onze lift in beslag. Men timmerde een houten kooi in de liftcabine, om beschadigingen te voorkomen. Al snel werd er met stift geklad en verschenen er flauwe grappen, zoals: “Ik heb deze lift al vaker genomen dan mijn vrouw,” of: “hier is geen stairway to heaven, maar wel een lift naar de hel.”

Het kantoorpersoneel werd verzocht de trap te nemen en dat deden wij gehoorzaam. Heel wat traptreden later nam het verhuisbedrijf zijn bekladde houtplaten weer mee. Wij dachten dat de lift weer van ons was, maar opnieuw mochten we niet instappen. Onze lift kreeg namelijk een make-over en wel een erg foute. Ik weet niet wie van de facilitaire afdeling zo’n liefhebber is van de tachtiger jaren, maar jasses zeg, wat hebben wij nu een lelijke lift.

Zodra de schuifdeuren opengaan zie je de michelangeloblauwe vloer met duizenden glittertjes, waarin het licht schittert dat afkomstig is van een achttal halogeenlampjes. De wandjes zijn in een grijstint die zodanig vloekt met die belachelijke vloer, dat het de kleurenblinde, vrijgezelle veertiger van onze afdeling nog niet is gelukt om iets te dragen dat nog zeerder doet aan de ogen. Dit alles wordt weerspiegeld door een spiegelwand die mij doet denken aan een balletzaal, inclusief barre.

Het ergste is dat ook het besturingssysteem is vernieuwd (lees: vernield). Vanochtend werd ik geramd door de haastige liftdeur, omdat de persoon die voor mij de lift betrad al op een verdiepingstoets had gedrukt. Vervolgens moet je maar afwachten of je ooit je bestemming bereikt. Afgelopen week hebben twee jongens van de schoonmaak vijfenveertig minuten vastgezeten in onze discolift. Ergo: na weken traplopen ben ik eraan gewend geraakt. Ik pak voortaan wel de trap.

Onze Discolift (helaas zie je glitters niet vanwege de flitser)