De steenboor en ander gereedschap
Het moet er uiteindelijk toch echt een keer van komen dat ik een volwassen man word qua klussen. Een spoedcursusje volgen of zo, dat lijkt me geen overbodige luxe. Maar het wil er niet van komen. Ik kan me er niet toe zetten. En wanneer ik daadwerkelijk moet overgaan tot mijn klusstand, omdat er iets moet gebeuren, een schilderijtje ophangen of iets dergelijks, doe ik de dingen in blinde paniek. Voordat ik een gat in een muur heb weten te krijgen, is er al heel wat gesneuveld.
Metaalhoop
Allereerst moet ik op zoek naar het goede gereedschap. Elke man legt in zijn leven een verzameling aan. Mijn metaalhoop is ontstaan door giften. Zo kreeg ik mijn eerste verzameldoos uit handen van mijn vader op de dag dat ik op mijzelf ging wonen. Dat ding heeft twee jaar in de schuur gestaan, niet in de cadeauverpakking, want die zat er niet omheen, maar als er al een strik omheen had gezeten, had ik hem met versiering en al kunnen verhuizen naar het huis waar we nu wonen.
Spijkers met nekplooi
Omdat we nu met zijn tweeën in een huis woonden, trakteerde mijn vader ons op een tweede gereedschapskist. Nu hadden we er twee. In de een zaten tangen en schroevendraaiers, in de andere zaten zagen en hamers. Van de vorige bewoner hadden we doosjes geërfd met spijkers, schroeven en allerhande andere zooi die ik niet kan benoemen, omdat ik niet weet wat het moet voorstellen. Ik gebruik het nooit, maar weggooien doe ik het ook niet. Straks stort er iets in en heb ik juist zo’n spijker met een nekplooi nodig om ergens in te slaan, zodat ik met een simpele handeling ons onderkomen weet te redden.
Periodiek systeem
Van een oom die kleiner ging wonen heb ik een zwarte koffer met roestig gereedschap gehad. Hij was er ook niet zo zuinig op. Het is een tas vol uitstekende, scherpe objecten. Voordat ik daarin de juiste maat steeksleutel heb gevonden, heb ik mijn hand al drie keer opengehaald aan een geroeste zaag. Het kan ook anders. Mijn schoonvader leeft helaas niet meer, maar in zijn schuur hangt elke schroevendraaier nog steeds op de juiste plek. Er hangt daar een waar periodiek der elementen, maar dan met gereedschap. Ik pakte er onlangs een schroevendraaier. Bij het terugzetten zag ik pas hoe vernuftig dat systeem was. Hij ging rechtop naar beneden, door een ringetje heen, totdat het uiteinde in een rond nisje belandde.
Steenboor
Ooit klus ik mijn eigen periodiek systeem der gereedschap in elkaar, waarschijnlijk nadat ik mijn pensioengerechtigde leeftijd heb weten te behalen, als ik het haal. Dan doneer ik al mijn gereedschap aan mijn eigen zoon (ik geef ‘m geen nieuw spul, als hij net zo is als ik gaat het toch stuk) en koop ik alles nieuw, van een heel duur merk, gemaakt van onverwoestbaar materiaal, zodat ik er daarna met veel plezier naar kan kijken. Tot die tijd blijf ik prutsen. Zoals nu. Eigenlijk kwam ik niet naar de computer om een blog te tikken, maar om uit te zoeken welk vormpje hoort bij een steenboor. Goed. Ik heb mijn frustratie van mij afgeschreven. Nu is het tijd om een gat te gaan boren.