De ongelogen waarheid

Twee weken geleden vertelde ik over een vrouwelijke collega die wel eens een dag met piemel door het leven zou willen gaan. Het bestaan van een dergelijke collega werd sterk in twijfel getrokken. Maar lieve lezers: ze bestaat en met haar heb ik een heel arsenaal aan merkwaardige lui die zich in mijn nabijheid ophouden wanneer ik een poging doe tot werken. Voordat ik jullie wat over hen ga vertellen, wil ik vooropstellen dat ik een vrij alledaags kantoorbaantje heb dat bestaat uit tikken en klikken. Ik werk dus niet in een opvang van dakloze clowns, al doet het daar soms aan denken.

Dropshot
Zo heb ik een collega die zo nu en dan de telefoon opneemt met de volgende begroeting: ‘Goedemiddag, met seksshop De Vergulde Piemel.’ Ik was wat jaartjes terug aanwezig op zijn bruiloftsfeest en naderhand bleven we met enkele collega’s overnachten in een kampeerboerderij. De uitbater van het café dat zich naast de feestlocatie van het bruidspaar bevond, wilde die nacht net de tent gaan sluiten, toen wij verschenen. Een van mijn collega’s wist nog een fles dropshot los te zeuren. Voordat we lallend en slenterend onze slaapplek bereikten was de fles al voor de helft leeg. De volgende dag was de kroon van de zeurende collega gebroken en kwijt, een verhaal dat doet denken aan ‘The Hangover‘, maar dan waargebeurd!

Voedingsbommen
Tegenover mij op kantoor zit een man die ontbijt en luncht met voedingsrepen van vijfhonderd calorieën per stuk. De Tuinen verkoopt die caloriebommen, maar heeft een beperkt assortiment vergeleken bij de online shop van de producent. Hij besloot repen in allerlei smaken uit Engeland over te laten vliegen. Als hij er flink wat afnam, was hij nog goedkoper uit ook! Een prima plan, totdat hij na aankomst van de twee kolossale dozen met repen ontdekte dat de houdbaarheidsdatum de volgende maand al zou verlopen. Nu moeten ze op en eet hij er twee per dag. Ik verzin dit niet hè!

Prins Carnaval
Naast het werk dat ze doen, hebben de meeste collega’s er ook nog een hobby naast: ze knallen op schietschijven bij de schietvereniging, lopen rond als prins Carnaval, plakken pleisters bij het Rode Kruis, liggen verkleed in schutkleren in de bosjes foto’s van roofdieren te schieten, sporen naar verborgen schatten, rijden honderden kilometers op hun racefiets, spelen in een fanfare, doen aan zaalvoetbal, vangen vissen, rijden carnavalswagens rond met tractoren, zijn fotomodel, waren ooit radiopiraat of klommen zonder te zijn gezekerd naar het topje van een achtbaan om daar lampjes te verwisselen.

Het toppunt
Het kan nog gekker! Er werkt een persoon op onze afdeling, die naast dat hij een gezin heeft met twee opgroeiende kinderen, ook nog eens voorzitter is van de buurtvereniging; hij bouwt met een vriend aan een carnavalswagen, schrijft aan zijn vijfde ongepubliceerde roman, maakt deel uit van het bestuur van de EHBO vereniging, rijdt met dertig kilometer per uur op zijn fiets naar zijn werk, probeert tussendoor zijn vrouw enigszins tevreden te houden, wil ook nog wel eens wat doen in het huishouden en maakt bovendien wekelijks tijd vrij voor het schrijven van een column die hij op Viva.nl publiceert. Je zou bijna gaan denken dat het niet kan!

Hoe ongelooflijk als dat het klinkt, het is allemaal waar! Ik heb er niets van gelogen. Dat is de boodschap die ik je vandaag wil meegeven: er is haast niets zo ongeloofwaardig als de werkelijkheid.

CC Foto: Privebezit