De campingsukkel
Daar lag hij, in de caravan onder het bed: de voortent. Grote zak. Stangen. Tentzeil, grondzeil, zeilen die je in het tentzeil moet ritsen en och wat fijn: de gordijntjes, wanneer ik die vastmaak haal ik altijd het velletje onder mijn nagels open. Mijn collega gaf me eens deze gouden tip: voordat je begint aan het opzetten van de voortent, ga je eerst in een stoel zitten en dan drink je een biertje. Pas na het nuttigen van een halve liter pils kun je fijn aan de slag met de voortent. Een goede tip. Maar het bier stond nog niet koud. Dus begon ik alvast.
Tentstokkentrekwedstrijd
Allereerst moet je het grootste zeil in een gleuf duwen die langs de randen van de caravan loopt. Leuk. De caravan werd voorheen gebruikt door mijn schoonouders. We gingen een keer proefkamperen en mijn schoonvader ging mee om het een en ander uit te leggen. Bleek dat hij de voortent zelf nog nooit had opgezet. Die ruimte hadden hij en mijn schoonmoeder niet nodig. Wij wel. Het ging al snel mis. Schoonvader bleek de voortent ondersteboven te hebben ingeregen. Vervolgens verloor hij een tentstokkentrekwedstrijd van mijn zwager, die er ook bij was, en die vond dat hij veel beter wist hoe de voortent moest worden opgetuigd. Ik hield mij afzijdig en verlangde heel erg naar dat biertje waarover mijn collega had gesproken.
Minitent
Een jaar later wist ik de voortent in recordtempo op te bouwen, helemaal alleen. De koning van de voortent, dat was ik. Laat ik maar meteen spijt betuigen dat ik hier mijzelf neerzet als de meest geweldige voortentenbouwer aller tijden, houd vol: de zelfspot komt zo meteen. Bovendien is onze voortent belachelijk klein. Wanneer er een wasmand, een droogrek en een chemisch toilet in staan, houden we nog net een smal padje over waarlangs we bij de caravan kunnen komen. Zo’n minitent kun je prima alleen opzetten. En toch ging het dit jaar faliekant mis. Het inrijgen ging nog wel goed. En alle tentstokken lagen op de juiste plek. Maar zodra de stellage op zijn poten kwam te staan trok het gehele zeil scheef.
LVBAG
Ik stond er enigszins verbaasd naar te kijken. Had het zeil nat gelegen en was het op gaan rekken op bepaalde plaatsen? Of had ik iets met de stokken gedaan wat helemaal fout was? Ik keek op de stokken en zag er een met L voor links en een met R voor rechts. Maar wat was links en wat was rechts? Zet er dan LVBAG bij of zo (Links Van Buiten Af Gezien). Mijn vrouw meteen heel bijdehand: dat kan evengoed staan voor ‘Links Van Binnen Af Gezien’. Ik gooide een stok alweer plat. Kwam de overbuurvrouw, hoogzwanger, tonnetje rond, naar mij toe gewaggeld: ‘Het gaat niet goed hè.’
Leedvermaak
Dat is zó erg hè, dat juist wanneer het helemaal verkeerd gaat, je op zo’n manier krijgt te horen dat het wordt gezien. En dan kun je wel liegen dat het zo hoort en dat er een bedoeling achter zit, maar echt geloofwaardig is dat niet. Dus gaf ik maar toe: ‘Inderdaad, valt het op?’ Haar man bleek mij al een half uurtje te volgen vanaf de overkant. De overbuurvrouw kon het niet langer aanzien dat haar man zijn longen vacuüm zoog, lachend van leedvermaak, zonder ook maar een helpende hand uit te steken. Daarom greep zij maar in. Ze gaf mij de volgende hint: ‘Die flap die je daar links in hebt geritst, dat is eigenlijk de flap die rechts hoort te zitten.’
Natte voortent
Ja, zo simpel was het. Ik voelde me onmiddellijk de campingsukkel van ons veldje. Het erge is dat wanneer zoiets is vastgesteld, ik mij er onmiddellijk naar ga gedragen. Zo sloeg ik het advies van de buurman in de wind (je kunt die partytent beter vastzetten met nog wat meer tentharingen), waardoor de wind een dag later met onze partytent ging vliegeren. En ik vergat om alle zijflappen van de tent dicht te ritsen voordat we gingen zwemmen in een overdekt zwembad (overdekt, vanwege de regen die was voorspeld voor die middag). Daar stond ik in een zeiknatte voortent en ik besloot dat ik voortaan elk advies zal opvolgen, met terugwerkende kracht, te beginnen met het advies van mijn collega. Daarom pakte ik geen dweil, maar trok ik de koelkast open: het was de hoogste tijd voor een koud biertje.