Carrousel in de woestijn
In ons huis staat een carrousel van hout. Hij is gemaakt door de opa van mijn vrouw. De carrousel is een erfstuk en tevens een probleem, want het is speelgoed en in de ogen van kinderen dus bedoeld om mee te spelen. Mijn dochter zet graag haar poppen op de gefiguurzaagde paardjes, die zelfs ook nog bewegen. Gelukkig breken de diverse onderdeeltjes niet snel af onder het juk van slopende kinderhandjes. Mijn vrouw haar opa heeft het ding erg stevig gemaakt. Hij is zelfs een keer gevallen zonder dat er een schrammetje op zat. Helaas ging dat niet op voor het kind dat eronder lag.
Saloon
Waar laat je zoiets? Het is hier geen kermis in huis. Daarnaast is het een joekel. Hij stond tot vandaag op de kamer van Wessel, maar ik wilde het ding daar weghalen. De kamer van mijn zoon is ingericht als een saloon in het wilde westen, met klapdeuren en al. Daar past geen carrousel. Ik wilde hem verplaatsen, maar zag wat de carrousel met het behang had gedaan. Op het behang dat blauw was, omdat het de wolkeloze lucht boven de woestijn moet voorstellen, zaten twee witte strepen en twee vieze bruine strepen. Wat moet je dan? Wat diploma’s over die plekken heen hangen? ‘Kom Wessel, snel je B diploma halen, want er zit nog een lelijke vlek op de muur.’
Mengen
Ik besloot er de verf bij te pakken. Dat ging mij heus wel lukken: de juiste kleur blauw mengen. Dus niet. Mijn blauw was veel blauwer. Nu stond er een blauwe streep, een witte streep en een bruine streep. Als ik er nog wat strepen bij maakte kon ik er nog een indiaan van maken. Die zijn er ook in het Wilde Westen. Maar nee, ik mengde wat wit met het blauw en begon weer te verven. In de wolkeloze lucht verscheen nu een wolk. Een blauwe wolk. Ik deed nog wat wit. Nu was het een wolk met witte stippen, alsof het ging sneeuwen in de woestijn.
Smoesjes
Opgeven is niet mijn ding, dus ik ging door en de vlek werd groter en groter. Ondertussen verzon ik smoesjes. ‘Wat? Een vlek? Nee joh, dat is de schaduw van die kast daar.’ Ik hoefde dan alleen de kast te verplaatsen, zodat hij tussen vlek en raam in kwam te staan. Of ik zette de kast meteen maar voor de blauwe wolk, precies in het midden van de muur. Dan was er geen plaats meer voor wat ander meubilair, of het bed moest worden verplaatst. Misschien kon ik gewoon maar beter voorstellen om de kamer opnieuw te decoreren. Hij is zeven en misschien wordt het tijd voor een stoerder thema. Nog stoerder dan cowboys en indianen.
Blij
Die avond viel het Wessel niet eens op dat het bakbeest van een draaimolen weg was. Hij liep linea recta naar zijn bed toe om nog even in zijn boek te gaan lezen. Ik keek naar de plek waar ik de muur had geverfd, maar de blauwe vlek was nauwelijks te zien. De verf was opgedroogd in had nu dezelfde kleur als de rest van de woestijnlucht. Het leek eerst donkerder, maar dat was omdat de verf nat was. Ik werd er helemaal blij van, maar niemand deelde mijn enthousiasme. Een blauwe muur, net zo blauw als het blauw er omheen, en daar dan blij van worden. Gekke pappa.