Boodschappentas vol chocoladerepen
Het treinstation leek rustig en verlaten. De sporen verlieten de uiteinden van het perron om te verdwijnen in de duisternis van een najaarsavond. De stilte werd verstoord door een groep jongeren, waar onze vrienden Frank en Miranda deel van uitmaakten. Ze waren aangeschoten en hadden lol met elkaar. Het viel hen niet eens op dat twee zonderlinge figuren zich ophielden bij een snoepautomaat. Maar plots zagen ze de twee mannen die bezig waren met het zetten van een kraak. De twee overvallers besloten er vandoor te gaan. Zij lieten de buit achter.
Dertien doden
Het is niet slim om te sollen met een snoepmachine. De daders hebben waarschijnlijk nooit op het internet gezocht naar het aantal mensen dat jaarlijks sterft omdat ze werden geplet door zo’n apparaat. Ik wel. Elk jaar bezwijken gemiddeld dertien mensen onder een omgevallen snoepautomaat. Je loopt feitelijk minder kans om te worden doodgebeten door een haai dan te worden doodgeplet door een kast vol Marsen. Ze zien er erg onschuldig uit, die snoepautomaten. Maar ze zijn loeizwaar. Dus ga nooit je agressie botvieren op zo’n bak met snoepgoed!
Hemel voor snackers
De vriendengroep waar onze vrienden deel van uitmaakten besloot op onderzoek uit te gaan, nieuwsgierig naar wat er was gebeurd met de snoepautomaat. De ruit lag aan diggelen en het binnenwerk lag bloot. Ze keken om zich heen, maar er kwam niemand toegesneld om hen ervan te weerhouden iets uit het binnenste van het apparaat te pakken. Daar lag een schat aan chocoladerepen en zakjes chips. Het was de hemel voor snackers. Er klonk geen alarm, ze zagen nergens oplichtende, blauwe zwaailampen. Het bleef erg rustig op het station.
Durfal
Een durfal stak zijn vingers naar binnen om een Mars te pakken, een ander pakte Snickers en een derde M&M’s. Ze staken het snoepgoed in hun zakken en keken nogmaals rustig rond. Nog altijd niemand. Weer sloegen ze toe, dit keer werd er een tas bij gepakt. Vervolgens roofden ze de hele snoepautomaat leeg. Met een tas vol snoepgoed liepen ze weg bij de gekraakte kast. Die tas was van onze vrienden, dus zij mochten hem mee naar huis nemen. De buit zou een weekend later verdeeld worden.
Misselijk
De week daarop was het feest in het appartement van Frank en Miranda. Iedereen had een plastic tas meegenomen. Maar eerst werd er gesnoept. De papiertjes van de snoeprepen bevuilden de tafel. Nadat iedereen zich misselijk had gegeten aan diverse zoetigheden was de tas nog altijd vol. Het was tijd geworden om de buit te verdelen, maar ineens werd er heel bescheiden gedaan. Onze vrienden drongen nog aan, maar niemand nam meer dan vier of vijf repen mee naar huis. De tas waarin ze het snoepgoed hadden meegenomen bleef ernstig vol.
Toch moest al het bewijsmateriaal worden verduisterd. Het kwam erop neer dat onze vrienden dat met zijn tweeën mochten bewerkstelligen. Uiteindelijk is het Frank en Miranda gelukt om de duizenden kilocalorieën weg te werken. Ze kregen het daarbij wel zwaar voor hun kiezen.