Weekend in Warschau

Wij hebben op onze afdeling drie vrijgezelle mannen. Eén van hen valt op motoren, de overige twee op vrouwen van de Viva leeftijd, terwijl ze zelf de leeftijd hebben om een dochter te hebben die de Viva leest. Collega H. zag vorig jaar Abraham, maar hij ziet liever jongedames, en dan bij voorkeur meiden zonder bagage, dat wil zeggen: zonder kinderen en zonder rimpels.

Blokjesbuik
H. is een fanatiek sporter. Hij heeft een lijf alsof hij vierentwintig uur per dag begeleid wordt door een coach. Als ik mijzelf vacuüm zuig, is mijn buik nog niet zo plat als die van hem. Waarom hij dan geen vriendin heeft? Daar kan ik wel op antwoorden, maar hij leest deze blog ook en vanwege zijn blokjesbuik en andere spierophopingen onthoud ik me even van verder commentaar.

Het zijn de vrijgezellen zoals H. die worden uitgehoord zodra ze na het weekend weer terugkeren naar hun kantoorstoel. Zij maken nog rare avonturen mee. De verhalen die ik hoor, daarover kan ik een heel jaar Viva blogs schrijven. Een voorbeeld? Nou, collega H. ging met Pasen een lang weekend met een vriend naar Polen. Wij zagen hem pas afgelopen donderdag terug, want hij had zich ziek gemeld en zijn weekend verlengd met enkele dagen ziekteverlof.

Speculaties
De speculaties op onze afdeling logen er niet om. We voorzagen dat hij zich een delirium had gezopen, daar in Warschau; dat hij wel drie SOA’s had opgelopen van allerlei verschillende jongedames; dat hij potten vaseline leeg had moeten lepelen om nog iets te kunnen boetseren van zijn schrale, paarse wipwapper. Ons vermoeden was dat hij helemaal niet ziek was, maar dat hij minstens één Poolse jongedame mee naar huis had gesmokkeld.

Donderdagmiddag kwam hij weer op het werk. De radio ging uit, telefoons werden op trilstand gezet, de stagiair kreeg opdracht om koffie te halen en wij kwamen allemaal tezamen in een kring rondom het bureau van collega H. Dit was het moment waarnaar we anderhalve week hadden uitgekeken. Het was niet echt dat wat wij ervan verwacht hadden.

Flutvakantie
Warschau was leeg. Met Pasen trekt iedereen uit de stad. Tel daar nog een dode president bij op en je begrijpt dat de feeststemming in de stad ver te zoeken was. Er was niets te beleven. Collega H. had gegeten bij zijn vriend en diens Poolse vriendin; at nog een ijsje in old-town; had wat kerken bezocht; had zich in een park begeven, zag nog een beer, bekeek het monument van het oude getto en had totaal niet geneukt. En in zo’n geval, heb je vanuit het oogpunt van een man, toch een flutvakantie gehad.

CC foto: soylentgreen23

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.