Een beklemmend voorgevoel

Nadat ik mijn studie aan de kunstacademie in Breda had afgebroken, wilde ik niet meteen weer gaan studeren. Ik wilde eerst een jaar gaan werken. Een medewerker van het uitzendbureau moet een zesde zintuig hebben gehad, want hij stuurde me naar een computerafdeling omdat ik volgens hem affiniteit had met die dingen. Dat is inmiddels vijftien jaar geleden, Windows 95 moest nog verschijnen. Het Internet bevond zich nog binnen de kamers van computernerds.

Ploegendienst
Wij werkten met een mainframe dat op leeftijd was. De ruimte waarin het apparaat stond was zo groot als de kantoorruimte die ik momenteel deel met achttien mensen, maar de rekenkracht was zwakker dan die van mijn huidige mobiele telefoon. Een aantal mannen in pak bedienden de knoppen; wij uitzendkrachten verwerkten het bedrukte papier dat uit de ratelende printers kwam. Dat deden we eerst in twee ploegen, later gingen we dat vierentwintig uur per dag doen.

Dit is een blog voor viva.nl, klik hier voor het complete artikel

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.