Nesteldrang

Vogelnestje met hongerig vogelgebroed

Tegen de achterkant van ons huis zit een ouderwetse schoorsteen geplakt die inmiddels geen functie meer heeft. Twee vogels besloten er wat jaren terug hun penthouse van te maken. Mijn vrouw en ik slapen op de zolderverdieping en hadden niet in de gaten dat vlak buiten ons raam een vogelmannetje en vogelvrouwtje fanatiek de liefde bedreven; al viel het wel op dat al dat vrolijke gefluit wel heel erg dichtbij klonk. Onze nieuwe huisdieren vormden een natuurlijke wekker die met het vorderen van het voorjaar steeds vroeger afging. Het feest kwam pas echt op gang toen de eitjes uitkwamen. Daarna werden we iedere dag ons bed uit getjilpt door een orkest van vijf hongerige kuikens.

Vogelgrut
Wat waren wij blij toen het vogelgrut oud genoeg was om uit te vliegen. Het nest werd steeds kleiner. Dat er een klein drama had plaatsgevonden ontdekten we pas toen we in de herfst de goot uitbaggerden. Een kleintje had het niet gered. We haalden het nest uit de schoorsteen en gooiden het samen met het dode vogeltje weg. We sliepen daarna weer diep en vredig en we waren het gekwetter alweer compleet vergeten toen in het voorjaar onze wanbetalende huurders terugkeerden. Voordat we er erg in hadden zat er alweer een nest met eitjes vlakbij ons slaapkamerraam. We konden het er zo uitplukken, maar ja, dat wil je die beesten ook weer niet aandoen.

Kippengaas
De tweede keer was het nog erger. We hadden nog maar weinig liefde voor het piepende gebroed. Ik wilde ze het dons uittrekken om er mijn oren mee te vullen. In plaats daarvan wachtten we af en zodra het nest was uitgevlogen, haalden we de schoorsteen leeg en brachten we kippengaas aan. Dat zou ze leren! En inderdaad, het jaar daarop: geen vogels. Niet zielig, want ze vonden heus wel een ander plekje om een nestje te bouwen. En wij waren blij. Geen gekrijs om eten meer. We konden weer eens lekker uitslapen in de weekenden. Althans… Totdat de duiven kwamen. Opnieuw een mannetje en vrouwtje en die twee misdragen zich toch een partij!

Duivenporno
Allereerst het lawaai: kunnen die beesten niet normaal vliegen? Moet dat nou echt gepaard gaan met luid geklap, alsof ze zichzelf voortdurend applaus geven? En waarom kunnen die dieren niet gewoon landen? Ze storten zich in de boom waar hun nest zit. Om dat nest te vullen met eitjes moet er natuurlijk nog wat gebeuren, maar dat doen ze dan ook echt overal. Onze pubers zaten onlangs te grinniken omdat ze uitzicht hadden op duivenporno op de schutting. Schijten doen ze ook overal: alle planten in onze tuin hebben inmiddels witte vlekken. Ik ben het zat. Zodra ze weg zijn haal ik het nest met boom en al weg. Blijft alleen wel een puntje van zorg hoe de buren reageren als ik hun boom omzaag.

Fotocredits: Pixabay (via pexels.com)

Een reactie

  • Leuke column, Werner!
    Je kunt ook het kippengaas weer weghalen, dan ben je weer bij fase één.
    Maar hij leest lekker, je schrijfsel. Top!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.