Met beide wielen op de grond

Mijn zoon stak zijn vinger uit naar de fiets met afbeeldingen van Kabouter Plop er op. Hij is vijf, binnenkort is de Plopfase voorbij en wij zien het al gebeuren dat hij dan niet meer op die ‘stomme fiets’ wil. We kochten dus een andere fiets. Wessel trok een sippe lip en ik begreep precies hoe hij zich voelde, want vele jaren geleden kreeg ik ook niet de fiets die ik het liefste wilde.

Compromisfiets
Alle jongetjes uit de buurt reden op een BMX. Mijn moeder vond dat je niet fatsoenlijk kon fietsen op zo’n mager skelet met wielen, maar ik bleef zeuren totdat ze overstag ging. Althans, ik kreeg iets dat op een BMX leek, een compromisfiets. Het was alsof de hele klas Nikes droeg, terwijl ik liep op merkloze sportschoenen.

Mijn stalen ros scoorde vooral afkeurende blikken van vriendjes. Het leek dan wel op een crossfiets, maar het had een enorm dik frame, een dubbele voorvork met zichtbare vering, banden die tweemaal zo dik waren als die van de BMX en een zadel waar mijn achterste twee keer op paste. Eigenlijk was het gewoon een misbaksel van een fiets.

Turbo Boost
Destijds was ik fan van Knight Rider. Mijn fiets moest iets KITT-achtigs hebben, dus ik plakte een glimmende sticker op de plek waar alle buizen samenkwamen. Als niemand in de buurt was praatte ik tegen de fiets. De fiets zei dan in mijn gedachten iets terug. En dan riep ik Turbo Boost! Want het mooiste wat je met een crossfiets kan doen is springen. Het erge was dat ik dat ding de lucht niet in kreeg.

Vlak in de buurt van ons huis was een stukje groen met heuveltjes. De kinderen met crossfietsjes verzamelden daar. Ze hadden een schans gemaakt onderaan een steil hellende heuvel. De stoerste jongen van onze klas: J. S. maakte de mooiste sprongen, fiets schuin, één been in de lucht, dat soort fratsen. Alle meisjes vielen in katzwijm.

Vliegen door de lucht
Mijn wielen kwamen maar enkele centimeters los van het zand. De jongens lachten me uit. Ik zei dat het door het gewicht van die fiets kwam. Daar dacht J.S. anders over. Ik daagde hem uit om een mooie sprong te maken op mijn fiets en dat deed hij. Hij vloog door de lucht net als KITT tijdens de Turbo Boost en kwam superzacht neer vanwege de dubbel uitgevoerde vering. J.S. vond het een geweldige fiets. Hij wilde er zelf ook één.

Dankzij die lovende woorden werd mijn fiets alsnog geaccepteerd. Springen lukte me nog steeds niet, maar de Turbo Boost had ik toch haast nooit nodig. En mijn zoon Wessel is inmiddels ook blij met zijn fiets, want we hebben er een Finding Nemo fietsbel bij gekocht.

CC foto: djenan

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.