Heup aan heup bij de pisbak

Ik heb het niet zo op het urinoir, zo’n hangende pot op heuphoogte. Ook al hangt het ding zo hoog, er zitten toch altijd spetters op de rand en het is uitkijken dat je niet met je zaakje in het nat van een ander gaat hangen.

Soms kan het niet anders, dan worden de zitpotten bezet gehouden (in het ergste geval ook nog eens door vrouwen) en moet ik wel naar het pissoir. Het ergste soort is zo’n langgerekte bar die je wel eens in een café ziet. Lekker op een rijtje, heup aan heup. Dan helpt het dat ik bier op heb.

Bij het gangbare urinoir heb je nog ietwat privacy tussen twee van die schaamplaten in, maar ik vraag me toch altijd weer af of er iets te zien is voor de buurman. Je gaat niet testen door zelf te kijken, want dat doe je niet. Je staart star voor je uit. Het helpt als er reclame hangt, zodat je even op andere gedachten wordt gebracht. Maar gewoonlijk zorg je ervoor dat je niet in de buurt van een ander staat. Als er drie potten hangen en iemand staat helemaal links, dan pak je gewoon niet de middelste, zo werkt de herentoiletetiquette.

Soms hangt er zo’n vlieg, zodat je weet waar je moet plassen. Heb je weleens gehoord hoeveel minuscule oogjes zo’n vlieg heeft? Die staren allemaal naar omhoog, in afwachting van die goudgele straal. Geef mij dan maar zo’n sticker waarop een plaatje verschijnt als je raak plast. Het liefst zo’n bullseye, zodat je een one-hundred-and-eighty kan plassen.

En dan de afronding. Ik vind het toch prettiger om die laatste druppel weg te vegen met een papiertje, dan dat ik een plek heb in mijn onderbroek; maar toiletpapier doorspoelen is verboden, want dan raakt dat dunne buisje waardoor de boel wordt afgevoerd verstopt. Soms draag ik wat velletjes toiletpapier op zak, zodat ik toch verzekerd blijf van dat droge gevoel; dan gooi ik ze na gebruik stiekem in een prullenbak.

Maar ik ben het gelukkigst als ik de toiletruimte betreed terwijl er een zitpot beschikbaar is. Dan kan de deur dicht en op slot, en heb ik een klein vreugdemomentje, tenzij het toiletpapier op is.

2 comments

  • Leuk om zo eens achter de schermen van het plassen der mannen te lezen!

  • Het is complexe materie. En ik snap best dat vrouwen het ons graag nadoen, want het biedt vele voordelen (geen wachtrijen, overal kunnen plassen). Er is een poging gedaan om vrouwen dezelfde mogelijkheden te geven met de plastuit, maar dat is een onding (heb ik me laten vertellen). Ik weet het niet. Ik kan het niet testen. Ik denk zelf dat het een kwestie is van wennen, dat heupgevoel ontwikkelen, de concentratie opbrengen, jezelf los durven laten, één worden met de plastuit om je vervolgens eraan over te geven. Maar ik kan het mis hebben.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.