Het liefje van mijn dochter

kalverliefdeZevenjarige Myrthe heeft haar liefje meegenomen. Daar staat het manneke, met zijn guitige ronde kopje en een brilletje op zijn neus. Of hij mag komen spelen? Zijn moeder is voor de zekerheid maar even meegekomen om het goed af te spreken met mij. Komt het wel uit? Ik knik van wel en neem in gedachten alvast afscheid van het derde pistoletje dat ik van plan was zelf op te eten.

Valentijnskaart
De kinderen gaan tegenover elkaar zitten aan de eettafel. Myrthe met filet americain op haar broodje en een beker water. Haar vriendje met kaas als beleg en een glas melk. Op de vensterbank staat zijn valentijnskaart. Myrthe ging na ontvangst van de kaart onmiddellijk iets voor haar vriendje knutselen. Samen met mijn vrouw fietste ze door de regen naar de andere kant van het dorp om het te bezorgen.

Mosterd
Ik vraag of de jongeman misschien een sausje op de kaas wil. Mosterd of zo. Dat is nieuw voor hem, maar hij wil het graag proberen. Ik geef hem de tube. Hij spuit een dot op de kaas en vouwt het broodje weer dicht. Het blijkt te groot voor zijn bescheiden mondje. Hij besluit daarop het broodje dan maar helft voor helft te eten en begint met de helft waarop alleen mosterd zit. Echte liefde: een broodje met enkel mosterd eten en doen alsof het zo hoort.

Eetgewoontes
We hebben verkering,’ zegt mijn dochter wijs. ‘Want we zijn verliefd.’ Dat wil ik graag geloven, want als haar broer tegenover haar had gezeten, dan had ze al lang gemopperd over diens onsmakelijke eetgewoontes, zoals smakken. Maar dat haar vriendje nu de mosterd van het broodje zit te likken deert haar blijkbaar niet. ‘Hier jongen,’ zeg ik en ik leg een plak kaas over de mosterd. ‘Eet maar fijn op.’

Plassen
Twee uur later komt zijn moeder hem weer ophalen. Hij is ondertussen al vijf keer naar het toilet gegaan. ‘Hij moest wel vaak plassen,’ zeg ik, waarop zijn moeder zegt dat hij anders nooit vaak naar het toilet moet. ‘Alleen wanneer hij erg zenuwachtig is.’ Daarna illustreert ze wat haar zoon deed toen hij de Valentijnsknutselkaart van Myrthe kreeg, door haar handen open te vouwen als een kaart om er daarna allemaal nepkusjes op te drukken.

Gênant
Nadat we afscheid hebben genomen bij de voordeur, zeg ik tegen Myrthe dat ik haar vriendje een leuke jongen vind. ‘Uhum,’ mompelt ze instemmend, alsof het vanzelfsprekend is. Dan kijkt ze schuin omhoog naar mij, naar de pijnlijk brede glimlach op mijn gezicht. Haar wangen verkleuren. Ze buigt haar hoofd naar de grond en loopt snel bij me weg. Het is natuurlijk ook vreselijk gênant, wanneer je verliefd bent en je ouders er zelfs gek van gaan doen.

CC foto: D. Sharon Pruitt

Een reactie

  • sjannyhurks-doomen

    Ik vind de stukjes die je schrijft heel leuk om te lezen bedankt daarvoor.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.