Douchen op een ander

wernerblog

Wat ik verwacht van een hotelkamer is een fatsoenlijk matras en een fijne douche. Daarom was ik blij toen ik onlangs in een vakantiehuis een badkamer aantrof met een groot ligbad en een modern uitgeruste douchecabine.

Verrassing
De dag na aankomst werd ik heerlijk uitgerust wakker. Ik besloot de dag te beginnen met een verkwikkende douche. Naakt nam ik positie in tegenover de geopende cabine, die ik eerst uitgebreid bestudeerde. Waar had ik het mee te doen? Dat is altijd weer een verrassing. Geen douche is hetzelfde.

Dit exemplaar zag er luxe uit, met ronde plexiglazen deurtjes. De douchekop was niet verstelbaar. Minpuntje, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door het bedieningspaneel, dat er futuristisch uitzag, met allemaal zilveren knoppen. ‘Massagestralen,’ dacht ik bij mezelf. ‘Dat wordt genieten.’

Bollen
Omdat ik bij het douchen op een ander vaak ben verrast met een onverwachte plens koud water op mijn lijf, besloot ik nog even buiten de cabine te blijven staan. Eerst maar eens water tevoorschijn toveren. Dat bleek zo eenvoudig nog niet. Ik zag geen hendel of draaiknop, alleen maar zilveren bollen.

Ik duwde op de grootste bol, maar die gaf niet mee. Hij kon wel draaien. Nog steeds viel er geen druppel naar beneden. Plots ontdekte ik dat hij ook kon kantelen. Onmiddellijk spoot er koud water tussen de geopende deuren uit, waar ik stond. Vloekend mepte ik de douchekop opzij.

Limbo
Als een inbreker die bezig is een kluis te kraken draaide ik vervolgens met minuscule bewegingen aan de grootste zilveren knop, totdat de temperatuur precies goed was. Ik stapte naar binnen en stootte onmiddellijk mijn kin tegen de douchekop. En hoger kon hij echt niet. Limbodansend probeerde ik overal nat te worden van het sijpelstraaltje.

Mijn douchefris stond op een glazen plateau. Tijdens mijn regendansje tikte ik er met mijn elleboog tegenaan. Prompt stortte het naar beneden. Ik wist het nog net te vangen, voordat het te barsten viel tussen mijn blote enkels. Half verkrampt stond ik voorovergebogen. Daar zag ik mijn hoofd weerspiegeld in de zilveren bollen.

Manco
‘Dat ding spuit nu in ieder geval niet in mijn oog,’ dacht ik. Maar dat was ook meteen het grootste manco van de massagestralen: ze deden helemaal niks. Ze waren niet aangesloten. Teleurgesteld stond ik op, maar ik was de douchekop alweer vergeten en juist dat ding bleek wel deugdelijk vast te zitten.

Kort daarna lag ik heerlijk ontspannen in het ligbad. ‘Wie gaat er ook douchen wanneer er zo’n prachtige badkuip staat?’ dacht ik, en dat zal de monteur van de douchecabine ook wel gedacht hebben.

CC foto: Andres Nieto Porras

Een reactie

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.